Showing posts with label ચિનુ મોદી. Show all posts
Showing posts with label ચિનુ મોદી. Show all posts

Tuesday, January 29, 2013

ચાલ, થોડો યત્ન કર...

છે સડક, દોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર.
આ જગત છોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર.

તું ભલે થીજી ગઈ છે પણ સ્વભાવે છે નદી,
આ બરફ તોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર.

કોઈ ઈચ્છા એકલી વટભેર ચાલી ના શકે,
કૈં કશું જોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર.

કાંધ પરથી હે કીડી ! ગાયબ થયો છે થાંભલો,
આભમાં ખોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર.

બાતમી મળશે તને ‘ઇર્શાદ’ના એકાંતની,
ગુપ્તચર ફોડી શકાશે, ચાલ, થોડો યત્ન કર....


- ચિનુ મોદી

Friday, June 1, 2012

અવસર ...

લાવ તારો હાથ, એમાં આપણો અવસર મૂકુ,
માછલી જળમાંથી કાઢુ ને પછી તટ પર મૂકુ.

સાપની સામે નિસરણી, ને પછીની ચડઊતર.
ઓસ ફોડીને સૂરજ મૂકુ અને ક્ષણ ભર મૂકું.

સાવ મારુ છે અને સાવ પરબારુ જ છે,
આંસુ તાજુ છે, છતાં હું હોડમાં સરવર મૂકુ.

આંખ ભીની થાય ત્યાં તુ વ્હાલ રેતીમાં મૂકે,
હું વરસતા મેઘ વચ્ચે ભોંયને પડતર મૂકુ.

સહેજ પોરો ખાઈ લઈને હાથના વેઢા ગણું,
હાથમાં ચપટીક ચોખા છે અને ઘરઘર મૂકું.

- ચિનુ મોદી  

Saturday, May 12, 2012

ક્યાંક તું છે ક્યાંક હું છું ...

ક્યાંક તું છે ક્યાંક હું છું અને સમય જાગ્યા કરે,
આપણા વચ્ચેનું વહેતું જળ મને વાગ્યા કરે.
   
બારણું ખૂલ્લું હશે ને શેરીઓ સૂની હશે,
આંગણે પગલાં હશે, તારા હશે લાગ્યા કરે. 
 
એ હવાની જેમ અડકીને પછી ચાલ્યાં ગયાં,
પાંપણો ભીની થઈને પંથને તાક્યાં કરે. 
 
રિક્ત મન ભરવા પવન મથતો રહેવાનો સદા,
ડાળ પરનાં પાંદડાં છૂટાં પડી વાગ્યા કરે. 
 
 - ચિનુ મોદી 

Monday, December 19, 2011

ભીના સમયની આણ...

આપણી વચ્ચે અબાધિત કાળનાં પોલાણ છે
આપને પણ જાણ છે હા, મને પણ જાણ છે.

છિન્ન પડઘાઓ થઈને મૌનમાં ઢળતાં પ્રથમ
આપણી વાણીનુ પહાડોમાં જરી રોકાણ છે.

દૂર સાથે ચાલીને પાછો વળુ છુ એકલો
આપણી વચ્ચે ગરમ વંટૉળના મંડાણ છે.

ધૂળની ડમરી થઈ પગલાં બધા ઊડી ગયાં
આપણી વીતી ક્ષણોનું આ નવું પરિમાણ છે. 

હું સમયથી પર થવાના યત્ન પણ કરતો નથી
આપણે માથે હજી ભીના સમયની આણ છે ...

- ચિનુ મોદી



Wednesday, May 18, 2011

"ઈશ્વર" શોર્ટ સ્ટોરી with ૩poems ...

પર્વતને નામે પથ્થર, દરિયાને નામે પાણી,
‘ઈર્શાદ’ આપણે તો ઈશ્વરને નામે વાણી....

આંસુ ઉપર આ કોના નખની થઈ નિશાની?
ઈચ્છાને હાથ-પગ છે એ વાત આજે જાણી.

ક્યારેક કાચ સામે, ક્યારેક સાચ સામે,
થાકી જવાનું કાયમ, તલવાર તાણી તાણી.

થાકી જવાનું કાયમ, તલવાર તાણી તાણી,
‘ઈર્શાદ’ આપણે તો ઈશ્વરને નામે વાણી.

-ચિનુ મોદી

 તો ચાલો આજે ઈશ્વરને જ યાદ કરીને શરુઆત કરીએ .... એક શોર્ટસ્ટોરી સાથે .... 


એક ભિક્ષુક ભિક્ષાની અપેક્ષાએ મંદિરે ઊભો છે. મોટી સંખ્યામાં મંદિરે ભક્તો આવે છે અને જાય છે, પરંતુ ભિક્ષુકને ભાગ્યે જ કોઈ ભિક્ષા આપે છે. દરેક આસ્થાળુ તેને બીજા પાસે હાથ લંબાવવાની સલાહ આપે છે. કેટલાક તો એને ભિક્ષા માગવા બદલ ખખડાવી પણ નાંખે છે.

ભિક્ષુકને મંદિરે અપેક્ષા મુજબની ભિક્ષા મળતી નથી. થોડો હતાશ થઈને, મસ્જિદે જઈને એ ઊભો રહે છે. ત્યાં પણ એને મંદિર જેવો જ અનુભવ મળે છે- પૈસા નહીં.

ભિક્ષુક દેરાસર અને અન્ય ધર્મસ્થાનો પાસે પણ આંટો મારી આવે છે, પરંતુ અનુભવ તો બધે લગભગ એક સરખો જ થાય છે.

થાકીને, નિરાશ થઈને દિવસના અંતે, રાતવાસો કરવા ધર્મશાળા તરફ પ્રયાણ કરે છે. રસ્તામાં દારૂના એક પીઠા પાસેથી પસાર થવાનું બને છે.

ધારણા બહારનો એક ચમત્કારિક બનાવ બને છે. શરાબ પીને પીઠામાંથી નીકળેલો એક શરાબી, ભિક્ષુકને પોતાના ખિસ્સામાં હતા એ તમામ પૈસા આપી દે છે. ભિક્ષુક અવાક્ થઈ જાય છે.
આશ્ચર્ય અને અહોભાવથી એના મુખમાંથી શબ્દો સરી પડે છેઃ “હે ઈશ્વર, તું કેવો છે!? વસે છે ક્યાં અને ક્યાંનું સરનામું આપે છે!?” ....


અર્થાત એક દારુના પીઠામાં એને  ઈશ્વરના દર્શન થાય છે.

મોટેભાગે  આવુ જ થાય છે આપણી સાથે આપણે જ્યા જે શોધતા હોય છે  ત્યાથી એ મળતુ હોતુ નથી .... અને આપણી જે અપેક્ષા હોય છે એ પ્રમાણે એ મુજબનુ અને અને જે જગ્યાથી એ મળવાની આશા હોય ત્યાથી તો ના જ મળે ... જો કે ક્યારેક ભુલથી મળી પણ જાય છે ... થાય થાય ભગવાન થી પણ ભુલ થાય ને ... અને ત્યારે કહેવુ પડે કે " ઈશ્વર તારી લીલા અપરંપાર છે ".....  ચાલો ઈશ્વરની જ વાત નિકળી છે તો એના પર બે કવિતા પણ માણી લો ...
( સ્ટોરી "કેલીડોસ્કોપ" - સંદેશ, મોહમ્મદ માકડના આર્ટીકલમાથી )
 

ઊગી ગયું  છે  હાથમાં  તે  ઘાસ  છે
ઝાંખી  થયેલી  મેંદીનો  ઇતિહાસ  છે .

સૂના  પડ્યાં  છે  ટેરવે  વસતાં નગર
લકવો  પડેલાં  સ્પર્શ  તો ચોપાસ  છે .

ભગવી   ધજાને  ફરફરાવે  એ   રીતે
જાણે પવન પણ લઇ રહ્યો સન્યાસ છે .

ઈશ્વર ,  તને  જોયા પછી  સમજાયું છે
બન્ને  તરફ   સરખો   વિરોધાભાસ  છે .

પાંખો મળી  પણ  જાત માણસની મળી
‘આકાશ’માં  પણ  ધરતીનો સહવાસ છે
 - આકાશ ઠક્કર

માણસને ઓળખું નહીં, ઈશ્વરને ઓળખું;
કારણ છે માત્ર એ કે હું ભીતરને ઓળખું. 

ગોચરને ઓળખું ને અગોચરને ઓળખું;
સૌથી વધારે મારા જૂના ઘરને ઓળખું. 

માણસનો પાર પામવો મુશ્કેલ છે ઘણું;
બાકી તો સત્ય, ત્રેતા ને દ્વાપરને ઓળખું.

ઈશ્વર ભણીનો માર્ગ છે પ્રેમાશ્રુધારમાં;
છે વ્યર્થ, હું સુવર્ણ કે પથ્થરને ઓળખું. 

હું ભુલભુલામણીમાં પડ્યો પુષ્પ કેડીએ;
રસ્તો તરત મળે જો હું ઠોકરને ઓળખું. 

અક્ષર તો સર્વ ઝાંખા પડીને ઊડી ગયા;
લાવ્યું’તું તારો ખત એ કબૂતરને ઓળખું. 

ભૂંસ્યાં ભલેને એણે જે પગલાં પડ્યાં હતાં,
એ રેત, ઘુઘવાટ, સમંદરને ઓળખું.
 - ભગવતીકુમાર શર્મા

Thursday, February 3, 2011

દોસ્ત- Friend - મિત્ર ...

સગાંઓ, સંબંધી, સર્વ કુટુંબી,
દાળ, ભાત, શાક ને જાણે રોટલી ;
મૈત્રીની સગાઇ સાવ અનોખી, 
અથાણાં, પાપડ ને મિઠાઇની પોટલી.
I know  આજે પણ Friendship Day નથી ...પણ "મિત્રો" માટે તો દરેક દિવસ  Friendship Day જ હોય. જો જો એવુ ભૂલથી પણ ના માનતા કે અહી ઓરકુટ કે ટ્વીટર કે ફેસબૂક પર ફેશનમા ફૂટી નિકળતી "દોસ્તી"ની વાત થાય છે. 

અહી તો આવા દોસ્તોની વાત થઈ રહી છે ... The world's best Friends have never the same Nature... they only have the best "Understanding" of their "Differences" ....... ને એવા દોસ્તો ... ....."જેની સાથે તમે મન મૂકીને ઝ્ઘડી શકો, વાંક તમારો હોય તો પણ 'સોરી' એની પાસેથી જ કહેવડાવી શકો, જેને બહાના વગર મળી શકો, ખુલ્લા દિલથી હસી શકો-હસાવી શકો, રડી શકો ને તમને રડતા જોઈ જો એ પણ રડવા માંડે તો તમારુ રડવાનુ ભૂલીને એને હસાવી શકો, ફાલતુ વાતો કરી એક-બીજાને બોર કરી શકો ને ક્યારેક સમજદારીથી એક-બીજાના કાન આમળી શકો, હદથી વધારે હેરાન કરી શકો, રીસાઈ જાય એટ્લી મજાક કરી શકો, જ્યા "ફોર્માલીટી" તો અળખામણી ફોઈ જેવી હોય, જેને અડધી રાત્રે પણ ખાલીખાલી ફોન કરી શકો, એન્ડ ઓફકોર્સ કારણ વગર "પાર્ટી" માગી શકો ... લીસ્ટ બહુ લાંબુ છે ..." આવા દોસ્તોની  વાત થઈ રહી છે .. આખરે લાઈફમા આ એક સબંધ એવો છે જેમા આપણને પસંદગી ની થોડી છૂટછાટ મળી છે ... જો કે આમા પણ સારા દોસ્તો તો નસીબ થી જ મળે છે ... અને એ વાતમા હુ નસીબદાર છુ એ માટે કુદરતનો ને તમામ દોસ્તોનો આભાર...

ગઈ કાલે બહુ બધા દોસ્તો સાથે વાત થઈ અને ખબર નહી કેમ આજ સવારથી જ  મોટાભાગના Massages  "Friendship" પર આવ્યા એટ્લે naturally બધા જ દોસ્તો યાદોમા ઉમટી આવ્યા. તો હવે તો આ અનુપમ સબંધ વિષે કંઈક કહેવુ જ રહ્યુ.  તો થોડાક ભુલાઈ ગયેલા- થોડાક યાદ આવતા, થોડાક રિસાઈ ગયેલા- થોડાક માની ગયેલા,  થોડાક દૂર છતા નજીક રહેતા, થોડાક હમેશા આસપાસ રહેતા,  થોડાક  એવા જે આમ ભલે દૂર રહે પણ દુખમા હંમેશા ખડે પગે હાજર રહેતા,  થોડાક કામ પડે ત્યારે જ યાદ કરતા, ને થોડાક સમયાંતરે ખબરઅંતર પૂછી લેતા, તમે ઘણા સમય સુધી એને ફોનથી પણ મળવાનુ ભૂલી ગયા હોવ તો પણ દરિયાદિલિ રાખીને તમને નિયમિત ફોન કરતા,  ક્યારેક રસ્તામા ભટકાઈ જાય તો હાથ પકડીને અટકાવતા, થોડાક સમજાયેલા- થોડાક ન સમજાયેલા,  યાદ આવે ત્યારે ચહેરા પર એક અનોખુ સ્મિત લાવતા ને ક્યારેક આંખના ખૂણા ભીંજાવતા .............  એ તમામ દોસ્તો ને નામ , થોડાક શબ્દો  દ્વારા દિલથી સલામ .................

હજી થોડાક એવા મીત્ર છે... - અનિલ ચાવડા
ગમે ત્યાં ને ગમે ત્યારે ફસાવી દે, હજી થોડાક એવા મીત્ર છે,
ઉદાસી ફૂંક મારીને ઉડાવી દે, હજી થોડાક એવા મીત્ર છે.

મને પૂછ્યા વગર લઈ જાય Bike મારી ને આખો દિવસ એ ફેરવે,
ખૂટે પેટ્રોલ ત્યારે માંડ ચાવી દે, હજી થોડાક એવા મીત્ર છે.

કદી મારા ઘરે મહેમાન થઈ આવે પછી હુ મૂકવા જઉં અને,
મને ખૂદને જ એ બસમાં ચડાવી દે, હજી થોડાક એવા મીત્ર છે.

કરે હેરાન હરપલ એટલું કે આંખમાં આંસુ જ આવી જાય, પણ;
રડું તો આંસુને ઝાકળ બનાવી દે, હજી થોડાક એવા મીત્ર છે. 

તાજા કલમમાં...  - મુકુલ ચોક્સી
એક આખી જિંદગીનો છે એમાં અભાવ દોસ્ત,
આ ખાલી જામનું ય વજન છે ઉઠાવ દોસ્ત.

જીરવી શકાશે પૂર્ણ ઉપેક્ષાનો ભાવ દોસ્ત,
પણ જીરવી ના શકાશે અધૂરો લગાવ દોસ્ત.

દરિયામાં મોજાં આવે, બધે આવતાં નથી,
અમથી જ રાહ જોયા કરે છે તળાવ દોસ્ત.

દરિયા-પહાડ-આભમાં જો ના સમાય તો,
નાની ચબરખીઓમાં પ્રણયને સમાવ દોસ્ત.

તાજા કલમમાં એ જ કે તારા ગયા પછી,
બનતો નથી આ શહેરમાં એકે બનાવ દોસ્ત. 

દોસ્ત! હું ભૂંસાઉં છું ... - ચીનુ મોદી
તું કહે છે કે હવે હું જાઉં છું,
હું કહું છું, દોસ્ત! હું ભૂંસાઉં છું.

તું ખરેખર ખૂબ અઘરો દાખલો,
જેટલી વેળા ગણું, ગુંચાઉં છું.

સ્વચ્છ ચોખ્ખી ભીંત કાળી થાય છે,
એક પડછાયો બની ફેલાઉં છું.

વૃક્ષને વળગી પડેલું પર્ણ છું,
ભોંય પર પટકાઉં ને ઢસડાઉં છું.

કોઈ છે 'ઇર્શાદ' કે જેને લીધે,
છૂટવા ઇચ્છું અને બંધાઉં છું.


અને છેલ્લે પન્ના નાયક કહે છે એમ ...

મિત્ર એટલે પરમ આત્મીયતા અને જેની સાથે નિર્વ્યાજ સખ્ય માણી શકાય.
જે મનથી અને વાણીથી સતત આપણી સાથે હોય.
જેના સહવાસમાં હાશ અને નિરાંતની ક્ષણોનો અનુભવ થાય.
જેની સાથે અંગતમાં અંગત પ્રશ્નથી માંડીને જગતની સમસ્યાઓ વિશે વાદ કે વિવાદ વિના વાત થઇ શકે.
જે આપણી સાથે હસે અને આપણને હસાવી શકે.
જે આપણા અવગુણને ઓળંગી આપણને અપનાવી શકે.
જે આપણા એકાંતની રક્ષા કરે.
જે આપણામાં રહેલી ગોપિત શક્તિને પ્રગટ કરે.
જે આપણને સુખમાં છકી જવા ન દે.
જે આપણને આપણા દુ:ખમાં હારવા ન દે.
મિત્ર એટલે જીવનમાં સાંપડેલી ધન્ય ક્ષણ.

મિત્ર એટલે મિત્ર.